از جدا شدن نوشتی رو تن زخمی هر برگ گریه کردمو نوشتم نازنینم یا تو یا مرگ
به تو گفتم باورم کن میونه این همه دیوار تو با خنده ای نوشتی همنفس خدانگهدار
بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم سر روشونه هات نزاشتم مثل دستات سرده سردم
من که تو بن بست غربت زخمی از اواره پاییز فکره چشمای تو بودم با دلی از گریه لبریز
شبه عاشقونه ی من که هروم شد مهلتی این بودن با توتموم شد
ندونستم باید از تو میگزشتم رفتی از غربت چشمات می نوشتم
بنویس مهلته موندن یه نفس بود سهم من ار همه دنیا یه فقس بود
بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم سر روشونه هات نزاشتم مثل دستات سرده سردم
از جدا شدن نوشتی رو تن زخمی هر برگ گریه کردمو نوشتم نازنینم یا تو یا مرگ
به تو گفتم باورم کن میونه این همه دیوار تو با خنده ای نوشتی همنفس خدانگهدار
بنویس مهلته موندن یه نفس بود سهم من از همه دنیا یه فقس بود
بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم سر روشونه هات نزاشتم مثل دستات سرده سردم
بنویس مهلته موندن یه نفس بود سهم من از همه دنیا یه فقس بود
بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم سر روشونه هات نزاشتم مثل دستات سرده سردم
